نقل است که هنگام عروسی محمدرضای پهلوی،چون مقرر بود میهمانان مصری و همراهان عروس به وسیله راه آهن جنوب تهران وارد شوند از طرف دربار و شهربانی دستور اکید صادر شده بود که دیوار های تمام دهات طول راه و خانه های دهقانی مجاور خط راه آهن را سفید کنند. در یکی از دهات چون گچ در دسترس نبود، بخشدار دستور داد تا با کشک و ماست که در آن دِه فراوان بود دیوارها را موقتاً سفید نمایند!

حکایت برخی برخوردهای اهالی فرهنگ و هنر با وقایع روزمره هم دست کمی از ماست مالی ندارد!یک روز دم از آزادی بیان در داخل زده می شود و به بهانه های مختلف مقالاتی به نگارش در می آیند.روز دیگر در کشوری مانند فرانسه که ادعای آزادی مطلق دارد جلوی ورود دختران محجبه به دانشگاه را می گیرند و آن وقت همان کسانی که دم از آزادی می زدند ترجیح می دهند یا سکوت کنند یا توجیه!از این دست برخوردها کم نبوده و این فقط مشتی بود از خروار.

حال بحث ما بر سر موضوع جدایی سرمربی بارسلونا از این تیم است. در نگاه اول مسئله کاملاً طبیعی به نظر می رسید ولی ظاهراً پپ گواردیولا مغضوب لابی های صهیونیستی بوده است.ماجرا از زمانی آغاز می شود که فردریک کانوته هنگام شادی خود روی پیراهنش نام«فلسطین» را درج کرد و جریمه شد و گواردیولا ضمن مزخرف دانستن همه ی جنگ ها،جریمه فوق را مسخره قلمداد کرد.

بعد از آن هم ظاهراً وی به دلایل مشابه (یعنی حمایت از مردم فلسطین) بازیکنانی را که از رژیم غاصب حمایت کردند و با آن ها در ارتباط بودند از تیمش بیرون کرد یا نیمکت نشینشان کرد. بازیکنانی همچون رونالدینیو،ابراهیموویچ و دست آخر هم پیکه.